Bir Yol Hikayesi

***Şimdi Tekledin***

Ilık bahar estiriyor deli poyrazı
Yere düşmüş kırık sarı dalları
Hal bu iken sorma geçen zamanı
Kış gelmeden süredur sen harmanı


Çeker iken cevri cefayı inleme
Sana dost olmayanı sakın dinleme
Bırak artık peşim sıra izimi sürme
Cahil ile kamil olmuş sözün söyleme

Dedim sana gözüm kan akıtma boşuna
Ağlasa da kimse inanmaz akan yaşına
Bir gün kalacaksın sende bir başına
Aklar düşse de uzun siyah saçına


Kimene dedim sana sır gibi sakladın
Suçlu suçsuz aramadın hepsin hakladın
Bilemedin zarar nerden gelir bekledin
Ağırlaştı beden bak şimdi tekledin

g.k

Görmeden yüzünü bacım'dır dedim

Gezdirdim başımda tac'ımdır dedim

Paylaştım sırrını acımdır dedim

Aldığım hazlarda yanılmamışım

Sevgi en güzeldir gönül serine

Değerimi koymuş ali yerine

Haydar diye selam saldın pir'ine

Saldığım sözlerde yanılmamışım

Saygılar süslemiş benim tahtıma

Kardeş'te yazılmış sanki bahtıma

Ben deniz oldum oda rıhtıma

Daldığım özlerde yanılmamışım

Gerek yoktur yaren kimdir demene

Duydun'ya adını Dostca/kimene

İnsanı insanca sardım kirmene

Çaldığım sazlarda yanılmamışım

Sıra sıra dağlar duydu naramı
Dönmedi beyaza bahtım karamı
Gelipde dostlarım bulmaz aramı
Küskünüm feleğe, barışmadım

Gözlerken yolunu gelde bir uğra
Gark olmadım gitti çok zaman nura
Tebessüm beklerken çıktılar tura
Özümde gülmeye, erişemedim

Eyledim feryadı dedim KİMENE
İnanmamki bahtım güzel demene
Bıraktım gemimi çıkmam dümene
Rıhtımlara doğru, varışamadım

Yıkıldım be dünya tutmam ucundan
Bıktırdım Lokmanı dertten acıdan
Kestim umudumu gardaş bacıdan
Paylaşıp sırrımı, danışamadım

DOSTCA’ sitemleri sineye çektim
Aldım dertli başı semaya çıktım
Gam keder saymakla usandım bıktım
El alem içine , karışamadım,,,

g.k Dostca

Nice aşklar yaşandı bu yolda
Neden sarıldık gezdik biz kolkola
Nasıl geçer izleri hiç bilinmez
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez


Hangi sebep bu kadar çok ağlatır
Her mevsimde yaprağını soldurur
Hayalleri göz yaşında gidip kaybolur
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez

Sıcak aş iki gönülde içilirse tat alır
Sevmezse gönül de çabuk yorulur
Sarılıp yatmayınca güneş de dondurur
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez


Gün güne eklenir aşık olunca
Gönül şen olur birlikte yoldaş kalınca
Güzel çirkin aramaz gönülden sevince
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez

Kalırsın bir başına ben dedikçe
Kara günler yakındır sen gidince
Kendim gibi seveni bir daha bulunca
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez

Kime’ne intizar eylersin bu cana
Kalır mı sanırsın yıkılası garip dünya
Kan akar gözyaşım dayanmaz bu feryada
Ayrılık katarı yol almış yürek de gülmez


g.k dostca

Yıllar yılı sevdada maziyi bölüşürken
Yarı yolda tek kalışıma şaşırıyorum
Düşte hayalde görmez iken yüzünü
Günbegün yaşama sıkı bağlanıyorum

Ya hüzünle uyanır ya ağlayarak yatarım
Gideceksin gibi peşine bakar yanarım
Kafamda canlansan yine düğüm atarım
Günbegün yaşama sıkı bağlanıyorum

Canımdın her an gönlümün deryasında
Hiç kimseler sanmasın düşünde hülyasında
Sevdam bir muammadır özümün mayasında
Günbegün yaşama sıkı bağlanıyorum

Sen bana bahşedilen en kötü hediyesin
Ömrümce tek isteğim kıymet bileydin
En kötü anımda ağlamamı duyaydın
Günbegün yaşama sıkı bağlanıyorum


g.k dostca